نوشته هاي ويكا

گل من

vicakhanoom — Wed, 11 Nov 2009 05:33:18 GMT

سلام

امروز یه آهنگ از گروه آرین که فکر کنم همتون شنیده باشید رو می نویسم شعرشم فکر کنم مال علی پهلوان باشه اینو برای مهربونم می نویسم چون گل منه البته من شعرو کامل ننوشتم ...

یه روزی زیر گنبد نیلی

بود یه گلدون تنهای تنها

خالی بود جای گل توی قلبش

لونه داشت توی سینش غم دنیا

حالا غصه و غم دیگه رفته

بازم اومده عطر بهارون

چون که غنچه ی پاکی نشسته

میون دل تنهای گلدون

گل من گل من تو ای جلوه ی پاک بهارون گل من گل من

منم گلدون و تو گل گلدون

گل من تو قلبم شده غنچه ی عشق تو مهمون

گل من ...

مثه تو واسه این دل خسته دیگه مونسی پیدا نمیشه ...

بگو میمونه گل پیش گلدون بگو مال منی تو همیشه

ویکای تو

مهربون

vicakhanoom — Sun, 01 Nov 2009 05:59:50 GMT

سلام

امروز می خوام از یه مهربون بگم

یکی که حسمو درک می کنه

کسی که منو می فهمه

کسی که دوسم داره

و من هم با تمام وجودم دوسش دارم

تا حالا تو وبم ازش چیزی نگفتم اما از این به بعد می خوام بگم

آشناییمون واقعا جالب بود

الان ۴ ماه از آشناییمون میگذره

انگار من و اون قسمت هم هستیم و باید این طور با هم روبه رو می شدیم

۵ شنبه اومده بود پیشم

یه روز بارونی از صبح تا شب با هم بودیم

ممنونم عزیزم

امیدوارم همیشه شاد و سر حال و موفق باشی

خدایا شکرت به خاطر این همه خوبیت

دوستت دارم عزیزم

ویکای تو

پشت دریاها

vicakhanoom — Tue, 08 Sep 2009 19:47:34 GMT

قایقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به آب

دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه عشق

قهرمانان را بیدار کند

قایق از تور تهی

و دل از آرزوی مروارید

هم چنان خواهم راند

نه به آبی ها دل خواهم بست

نه به دریا

پریانی که سر از آب به در می آرند

و در تابش تنهایی ماهی گیران

می فشانند فسون از سر گیسو هاشان

پشت دریاها شهری است

که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است

بام ها جای کبوتر هایی است

که به فواره ی هوش بشری می نگرند

دست هر کودک ده ساله شهر

شاخه معرفتی است

مردم شهر به یک چینه چنان می نگرد

که به یک شعله به یک خاک لطیف

خاک ، موسیقی احساس تو را می شنود

و صدای پر مرغان اساطیر می آید در باد

پشت دریاها شهری است

که در وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است

شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند

پشت دریا ها شهری است

قایقی باید ساخت

ویکا

قلب بخشنده

vicakhanoom — Mon, 10 Aug 2009 07:19:29 GMT

سلام

یه مطلب قشنگ

As we give of ourselves,

of our patience & love,

to some one else who needs it more

something changes inside us.

Something flows in,

A flow of GOOD FEELING :

A spiritual upliftment occurs both in us & in the person receiving the love.

هنگامی که از خودمان ، بردباری و عشق مان

به کس دیگری که بیشتر به آن نیاز دارد ، میبخشیم ،

چیزی درون مان تغییر می کند .

چیزی به درون مان جریان می یابد – جریانی از احساسی خوشایند .

یک تعالی معنوی در ما و در وجود کسی که آن عشق را دریافت کرده

رخ می دهد .

ویکا

خار

vicakhanoom — Sat, 27 Jun 2009 21:07:34 GMT

به نام بخشنده ی بزرگ داور بر حق به نام خداوند ایثاروانصاف

.....................

خارم اگر از خاری خارم تو مپنداری

دانم که مرا با گل یک جا تو نگه داری

گل را تو به آن گویی کز عشق معطر شد

آن گل که فقط گل بود در حادثه پرپر شد

سودای تو را دارم من از دل و از جانم

گفتند که پیدا شو دیدند که پنهانم

گفتند که پیدا کن خود را و تو را با هم

گفتند که پیدا هست در هر نفس آدم

پیداست و من پنهان من در تن و او در جان

یک آن نظری کردم در خود گذری کردم

دیدم که نه در دوری نزدیک تر از نوری

در راه عبور از تو من این همه دور از تو

یک عمر نیاندیشم هیهات تو درویشم

چشم است که بینا نیست در عشق که اینها نیست

...................

آن لحظه که از نیاز انسان دارد نه کم از هوای حیوان

یک دانه ی گندم طلایی از تشت طلا گران بها تر

در حادثه های ناگهانی سالم ز مریض مبتلاتر

آسوده مباش که بی نیازی یک آن دگر پر از نیازی

آن جا که تو فرعون زمانی

در تیر رس باد خزانی

سیاوش قمیشی

ویکا

تولد

vicakhanoom — Wed, 15 Apr 2009 07:00:03 GMT

سلام

امروز من ۲۱ ساله شدم

صبح که اومدم تو کلاس دیدم دوستام یه کادو دستشون بود

گذاشتن رو یکی از صندلیا

یه لحظه فکر کردم مال منه اما بعدش گفتم یادشون نیست

آخر کلاس یکی از بچه ها یه جعبه شیرینی آورد تو کلاس

منم پرسیدم شیرینی چیه ؟

گفت مال تولد توه پاشو بین بچه ها پخشش کن

خیلی خوشحال شدم

اصلا انتظار نداشتم

بعد هم کادومو بهم دادن

حالا تا شب نمی دونم چه ماجراهایی در پیش دارم

خدایا شکرت که یه سال دیگه ازت عمر گرفتم

کمکم کن امسال بتونم اشتباهات گذشتمو جبران کنم

بهتر و درست تر فکر کنم

رفتار و اخلاقم بهتر بشه

کمکم کن که سال پر برکتی داشته باشم

خدایا شکرت برای همه چی

ویکا

سرای بی کسی

vicakhanoom — Thu, 26 Feb 2009 21:05:18 GMT

در این سرای بی کسی

کسی به در نمی زند

به دشت پر ملال ما

پرنده پر نمی زند

هر کجا هستم

vicakhanoom — Fri, 09 Jan 2009 18:24:18 GMT

سلام

و این بار یه شعر از سهراب عزیزم

هر کجا هستم باشم

آسمان مال من است

پنجره

فکر

هوا

عشق

زمین

مال من است

چه اهمیت دارد

گاه اگر می رویند

قارچ های غربت

ویکا

یه ذره حرف

vicakhanoom — Sat, 27 Dec 2008 11:18:37 GMT

سلام

شب یلدا هم گذشت

امسال یلدا برف نداشت

زمستون با سفیدیش قشنگه

خدایا خودت کاری کن زمستون زیبایی داشته باشم

کاش می شد

دلم پره

دلم گریه می خواد

تنها شدم

خیلی تنها

خدایا خودت تنهام نذار

خدایا شکرت که خونوادمو دارم

کاش می شد از میان فاصله ها را برداشت

دل من با دل تو هر دو بیزار از این فاصله هاست

به یک دریای طوفانی

دل ما رفته مهمانی

...

ویکا

هم نوع

vicakhanoom — Sun, 23 Nov 2008 08:06:18 GMT

امروز می خوام راجع به یه موضوع جالب صحبت کنم راجع به اینکه چرا آدما وقتی با مشکل مواجه می شن مخصوصا وقتی مشکلاشون به هم شبیه باشه تازه یاد هم نوع بودن و هم شهری بودن می افتن !

خدا قسمت هیچ کدمتون نکنه مامانم مریض بود بردیمش بیمارستان آقا اونجا کلی دوست و آشنا و فامیل پیدا کردیم این از بد بختی هاش می گفت و اون یکی از مشکلاتش و همه به نوعی با هم همدردی می کردن

نظر شما چیه؟

الان داره باروون می باره .امروز تا 10کلاس داشتم وقتی برمی گشتم جلو دانشکده فنی یهو دیدم یه پسره داره نگام می کنه همش می خواست یه چیزی بگه منم چترمو گرفته بودم رو سرمو اصلا حواسم نبود بعد تازه فهمیدم منظورش اینه که یه خانوومه که جلو من را میرفت چتر نداره من برم چترمو بگیرم رو سر اون خانووم بعد خانوومه تعجب کرد که اون پسره این طور گفته اصلا نمی شناختش

منم گفتم

هنوزم آدمای خوب پیدا می شن

ویکا